ขอข้ามขั้นรายงานเรื่องนี้ก่อนที่จะเล่าถึงตอนไปเที่ยวไอ้ 9 วันก่อนนั้น เดี๋ยวลืมน่ะ

เป็นอะไรที่ยาวมาก ขออภัย แต่อยากกรี๊ดจริงๆ 

จาก Trip เสียจริต วันที่ 29082008 ที่พี่ๆ Ezra กลับไปกันหมดแล้ว เราได้โฮกลงบล๊อกทิ้งไว้วันนี้จะบรรยายอย่างละเอียดๆ ละกัน

สืบเนื่องจาก 2808 พี่ๆเค้ากลับกันหมดแล้ว  เราส่งพี่ๆ แยกกันที่สถานีรถไฟ UENO พี่ๆจับ Keisei Skyliner ไป Narita แต่เรา ต้องหอบกระเป๋าสามใบ ปุเลงๆขึ้น Subway ไป Asakusa โรงแรมที่เราจองไว้นั่นเอง

แอบหวั่นว่าถ้าไปถึงมันบอกว่า "คุณไม่ได้จองไว้ค่ะ" จะทำยังไงดี เช่าคาราโอเกะบอกซ์นอนเรยมั้ย...

แต่ยังไงก็ดี เราก็ไปถึงจนได้ แม้จะเหนื่อย ขาลาก ปวดไหล่ ฯลฯลฯลฯ

แต่เราก็มาถึงที่นี่


Sakura Hostel

อยู่ ที่ย่าน Asakusa เดินทางสะดวกมากมาย ถ้ามาตามเส้นทางที่เค้าบอกในแผนที่(ที่ไกลโคตรๆ) จะผ่านย่านวัฒนธรรมญี่ปุ่น วัดโซเซนจิ ประตูต่างๆ สวยงาม แต่ถ้ามาเส้นแอดวานซ์ เส้นกลาง คุณจะเจอเกมเซนเตอร์ โรงหนังโป๊ และปาจิงโกะ...

เราเลือกไปเส้นทางที่สาม ถนนใหญ่ มีแต่ถนน แยก ตึก... สบายใจสุด

Check-in เข้าที่เรียบร้อย เราก็อาบน้ำอาบท่า เก็บของและไปแรดดดดดดดดดดด ที่ Harajuku! กลับมารีบอาบน้ำ ซักผ้า นอนเอาแรงตื่นตอนเช้า เพื่อน room mate สาวญี่ปุ่นคนนึงก็จะกลับบ้านพอดี เราเลยลงมากินข้าวเช้าพร้อมกัน และรอส่งเธอออกเดินทาง

หลังจากส่งเธอเสร็จ เราก็ขึ้นมาอาบน้ำอาบท่า เก็บของ และเตรียมตัวไป Akasaka Blitz จาก แผนที่ที่มิยูกิจัง(รูมเมท)ให้มา ทำให้เราเตรียมตัวได้ค่อนข้างดี และเมื่อไปถึงสถานีที่ต้องเปลี่ยนรถไฟไปสาย Chiyoda เราก็ไม่หลง ทำให้เราไปถึงเร็วกว่าที่คาดไว้ถึงสองชั่วโมง

กะไปถึงซักเที่ยง สิบโมงก็ถึงแล้ว...



หาง่ายมากๆ ... รู้งี้ตื่นบ่ายมาก็ดีหรอก..

ชิลล์ซักหน่อย

เห็นป้ายบอกว่า ประตูเปิด 17.00 เริ่มเ่ล่น 18.00 แล้วฉันมาทำอะไรที่นี่ตั้งแต่ยังไม่ถึงสิบเอ็ดโมงเนี่ย

ชักภาพหน้าสถานที่นิดหน่อย

เอาวะ ก็แกร่วแถวๆนั้น เดินไปเดินมา หาข้าวกิน
ระหว่าง นั้นก็มีเด็กเดินทางมาดู จริงๆตรงนั้นมีการแสดงต่างๆเยอะแยะไปหมด รู้สึกจะเป็นส่วนของสถานี TBS มีละครเวที อีเวนท์ คอนเสิร์ต ฯลฯ มากมาย ได้เห็นสาวๆไอดอลม.ต้นที่ลงหนังสือพวก Hanachu,love berry ไรงี้ด้วย ตื่นเต้นดีจัง

คน ที่ Starbucks ชวนเราคุย ด้วยอังกฤษง่อยๆ และญี่ปุ่นโง่ๆ ของเราจับได้ว่า เค้าถามว่าเรามาดูอะไร ถ้าคอนเสิร์ตน่ะ เมื่อวานคนที่อยู่วงนั้นมากินที่นี่ด้วยนะ... ทำตัวเป็นคนธรรมดาไปได้ (แล้วชอบป่ะละแบบนี้ )

ไม่แปลกใจหรอก เพราะ Kra ไม่เคยทำตัวเหมือนวง visual เลย เหมือนเพื่อนเรามากกว่า..



พอ ซักบ่ายๆจะเย็นๆ ก่อนประตูเปิด เห็นเด็กๆมากันล้นหลาม ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้หญิง ม.ต้น ม.ปลาย วิทยาลัย เสียงเล็กๆ วีดว้ายๆ แต่งตัวน่ารักๆ มีใส่โลลิต้าญี่ปุ่น waloli มาดูด้วย น่ารักจัง

อ๊ะ นั่นมีคนคอสเพลย์มาดูด้วย โฮก โฮก โฮก และโฮก




บางคนก็แต่งตัวเซ็กซี่ ส้นสูง เห็นแล้วน้องจะโยกกันไหวหรือ...

แต่ก็นั่นแหละ แฟนเคระเหมือนกันทั่วโลก เราเชื่อแล้วเมื่อเห็นกับตา...

บางคนก็มาคนเดียว เราก็ใช้ญี่ปุ่นง่อยๆ ถามเค้าว่า จะเรียกเมื่อไหร่อะไรยังไง และคุยไปคุยมา น้องก็แลกเมลล์กับเรา

ภาษามือ ภาษาอังกฤษ งงๆ ก็คุยกันรู้เรื่อง น้องคนนี้ชอบ SuG/Kra/alice nine.

และน้องชอบ Keiyuu
พอน้องเห็นว่าเราชอบ Yuura น้องก็ "สุโก้ย"ใส่เรา
พอน้องเห็นว่าเราเรียนจบแล้ว น้องก็ "สุโก้ย"
พอน้องเห็นว่าเราเป็นคนไทย น้องก็ "สุโก้ย"
พอน้องเห็นว่าเรามาคนเดียว น้องก็ "สุโก้ย"

................



บาง ทีอาจจะเปรี้ยวจริงๆก็ได้นะ มาดูไลฟ์เคระคนเดียว ทุกคนเข้าใจว่าเราตีตั๋วมาดูงานนี้โดยเฉพาะ แต่กว่าจะอธิบายว่าเรามาทำงานก่อน มาดูเป็นผลพลอยได้... ก็เมื่อยมือกันมากทีเดียว..

ที่สำคัญ ตอนนี้ ตื่นเต้นมากกว่า...
ตื่นเต้นที่จะได้เห็นคนที่เราได้แต่ดูจากดีวีดี มิวสิควีดีโอ ยูทูป ฯลฯ..

เรากำลังจะได้ดูพวกเค้าแล้วจริงๆหรอเนี่ย


พอเข้าไป เราเข้าไปท้ายๆ หน่อย แต่ที่ทำให้เราตื่นเต้นมากก็คือ Akasaka Blitz เล็ก...

เล็ก กว่าลานพารากอนอีก ไปถึงก็ได้ยืนตรงกลางๆ และข้างๆก็มีน้องคนนึงมาดูคนเดียวเช่นกัน แต่เราไม่ได้เป็นเพื่อนกับคนนี้หรอกนะ... มันมีเหตุ..

ก็ยืนรอ รอ รอ ตื่นเต้นจนตื่นเต้นไม่ออก.. ชวนคุยนู่นนี่นั่น

และเมื่อเพลงแรกดัง...
ชีวิตเราก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป....

เพิ่งได้รู้ึ้ซึ้งถึงการเต้นแบบ band gal
พลัง band gal ที่เราขอใช้คำว่า แอ๊บน่ารักแต่เถื่อนถ่อย ทุกคนกรี๊ดกร๊าด เสียงแหลมเล็ก แต่ก็พร้อมจะขาก และบัมพ์กันอย่างเมามันส์

บนเวทีก็พอกัน.. เล่นไป พอเอ็มซี ก็เหมือนดูตลกคาเฟ่ มีนั่งกินกาแฟ เผากันเรื่องนู้นเรื่องนี้ ขายของ แฟชั่นโชว์

แต่พอเล่น ก็มันส์กันอีก...

ข้างบนบอกว่า motto jumpu

อยากตะโกนบอกจังว่า โดนดันมาข้างหน้าจนไส้จะแตกแล้ว!!!!!!!!!!!!


สาวๆKra แรงมาก แรงด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสร่าเริงเกินเหตุ แต่เหมือนเหตุการณ์ชุลมุน ชนกันไปชนกันมา จนเราคลาดกับน้องคนที่ยืนกันตอนแรก และไปเสนอหน้าอยู่โซนยูระ มือเบสที่เราชื่นชอบได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้...

เต้นแรงกันจนล้มเป็นวงกว้าง แต่ทุกคนก็ช่วยกันฉุดให้ขึ้นมา สิ่งที่เราแทบไม่น่าเชื่อว่าจะได้ยิืนคือคำว่า

"ขอบคุณค่ะ"
"เจ็บมั้ยคะ"
"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"

และยิ้มให้กัน ไม่มีใครโกรธใคร

.. แม้จะบัมพ์กันแทบตายห่าน ชนกันจนไส้แทบแตก แต่พอเสร็จเรียบร้อย ทุกคนหันมาขอโทษขอโพยกัน พัดวี น้องบางคนช่วยเราแปล MC ให้ฟัง ก่อนจบก็จับมือกระโดดพร้อมกันตามธรรมเนียมและหันมาขอบคุณที่สนุกด้วยกันมา ตลอด...

มารยาทดีจนนาทีสุดท้าย

ประทับใจ...

ประทับใจจนรู้สึกว่าสามชั่วโมงนี่มันผ่านไปเร็วจังเลยนะ
สามชั่วโมงในนั้น เหมือนเราได้อยู่ในโลกที่เราคิดถึงมาตลอด...

เราได้ดูพวกเค้าแล้วจริงๆ
YATTA!!!

เป็นทริปที่มีความสุข และประทับใจที่สุดเลย...

30082008
ขึ้นรถไฟ บ้ายบายโตเกียว...
กลับถึงเมืองไทย วันเดียวกับที่นัตจิมาพอดี เลยได้ติดรถเพื่อนกลับบ้าน

เหนื่อย แต่ก็สนุก ประทับใจ แม้จะไม่ได้ไปไหนไกล แต่ก็ได้ทำอะไรที่อยากทำหลายๆอย่างบรรลุไปแล้วในชีวิตนี้...


คอยดูนะ ปีใหม่เจอกันทั้งค่าย!!!!!

ปัญหาคือเงิน....


หากันสนุกแน่คราวนี้...!